Συνέντευξη: Ανδρέας Θεμή: Τα καλά και τα κακά του κλάδου μέσα από τα μάτια του Προέδρου των επαγγελματιών οδηγών ταξί Πάφου…

Επαγγελματίας οδηγός ταξί στα σαράντα του και μετά από αρκετά χρόνια δουλειάς στις οικοδομές αποφάσισε να γίνει ο Ανδρέας Θεμή, γιατί όπως δηλώνει στην συνέντευξη του στο «Αδέσμευτο» ήταν ένα επάγγελμα «πιο ήσυχο». Δηλώνει ότι αγαπά το επάγγελμα του, μας περιγράφει τα συναισθήματα αλλά και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει κατά τη διάρκεια της εργασίας του και τονίζει ότι «ο πελάτης δεν θέλει ούτε μουτρωμένους, ούτε θυμωμένους οδηγούς, πρέπει να είσαι ευγενικός, να του εξηγείς ότι σε ρωτά για να σε προτιμήσει και άλλη φορά… Ο Ανδρέας Θεμή, είναι πρόεδρος των επαγγελματιών οδηγών ταξί Πάφου «Άγιος Θεόδωρος» από το 2015. Καλεί τους αρμόδιους να πατάξουν την παρανομία στον Κλάδο και να θεσπίσουν νόμους και κανονισμούς που να διευκολύνουν το επάγγελμα, αλλά και να βελτιώσουν το οδικό δίκτυο της Πάφου και κυρίως τον δρόμο προς το αεροδρόμιο της Επαρχίας.

-Από πότε και γιατί αποφaσίσατε να ασχοληθείτε με αυτό το επάγγελμα;

Αρχικά δούλευα στις οικοδομές, ήμουν αποφασισμένος μετά τα σαράντα μου να ασχοληθώ με κάτι πιο ήσυχο, για αυτό και αποφάσισα να ασχοληθώ με το ταξί. Από το 2009 είμαι επαγγελματίας οδηγός ταξί και από το 2015 πρόεδρος των αστικών ταξί Πάφου «Άγιος Θεόδωρος». Πρέπει να πω ότι είμαι ευχαριστημένος από το επάγγελμα, αλλά όχι από τους αρμόδιους φορείς που μας έχουν στο περιθώριο. Προσπαθούμε από το 2015 να πατάξουμε την παρανομία στον κλάδο μας και όλοι μας υπόσχονται, αλλά δυστυχώς μένουν στα θα…

-Τελικά είναι πιο ήσυχο το επάγγελμα του ταξιτζή;

Για εμένα είναι ένα ήσυχο επάγγελμα και το αγαπώ, παρόλο που είναι ένα επάγγελμα χωρίς ωράριο και με βάρδιες.

-Ποια βάρδια προτιμάτε πρωινή ή βραδινή;

Τα γραφεία ταξί εργάζονται σε 24ωρη βάση και σε βάρδιες αλλά όταν το ταξί είναι δικό σου και είσαι αυτοτελώς εργαζόμενος, δουλεύεις όποτε σε βολεύει και υπάρχει δουλειά, δεν υπάρχουν μαστόροι…

-Πότε οδηγήσατε για πρώτη φορά αυτοκίνητο;

Οδήγησα αυτοκίνητο για πρώτη φορά μόλις έκλεισα τα 18 μου, ενώ από το 2009 έχω επαγγελματική άδεια.

-Ποια είναι τα συναισθήματα σας την ώρα που δουλεύετε;

Νιώθω ευχάριστα γιατί είμαι μέσα στον κόσμο, μιλώ και προσωπικά εμένα μου αρέσει πολύ αυτή η δουλειά και υπολογίζω να συνεχίσω να δουλεύω μέχρι και τα 70 μου χρόνια όταν θα μου πάρουν την άδεια.

-Γνωρίζετε όλους τους δρόμους της Πάφου;

Ναι, αν και στην Πάφο οι οδηγοί ταξί πάμε σε σημεία όπως για παράδειγμα στην Παλιά Πόλη, στην περιοχή του mall, ή στην τάδε περιοχή, πλέον με τα GPS μπορείς να πας παντού.

-Στη διαδρομή με τους πελάτες συζητάτε;

Αλίμονο. Ο πελάτης πάντα ρωτά και πρέπει να του εξηγήσεις. Όταν μπαίνεις στο ταξί, τα προβλήματα της οικογένειας πρέπει να μένουν στο σπίτι. Ο πελάτης δεν θέλει ούτε μουτρωμένους, ούτε θυμωμένους οδηγούς, πρέπει να είσαι ευγενικός, να του εξηγάς ότι σε ρωτά για να σε προτιμήσει και άλλη φορά.

-Εσείς προσωπικά έχετε μόνιμους πελάτες;

Ναι έχω μόνιμους πελάτες κυρίως Άγγλους που διαμένουν στην Πάφο, καθώς και κάποιους Ρώσους. Πρέπει όμως να αναφερθώ και στην παρανομία που γίνεται στο επάγγελμα μας, αφού πλέον ο κηπουρός και ο καθαριστής του σπιτιού αναλαμβάνουν να τον πάρουν για παράδειγμα στο αεροδρόμιο ή όπου αλλού θέλει να πάει. Δυστυχώς πολλοί ξένοι, ακόμα και μπροστά μας «κλέβουν» πελάτες επειδή γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει σχετική νομοθεσία. Παλιά όταν ξεκίνησα δούλευα 8 ώρες και έπαιρνα ένα σεβαστό μεροκάματο στο σπίτι, τώρα για να το πάρεις, πρέπει να δουλεύεις 15 ώρες. Αν οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν λάβουν άμεσα μέτρα το επάγγελμα του ταξιτζή σε λίγα χρόνια θα χαθεί…

-Η οικογένεια σας πως αντιμετωπίζει το επάγγελμα σας;

Είναι δύσκολο επάγγελμα που απαιτεί να είσαι μακριά από την οικογένεια σου για πολλές ώρες και πιστεύω ότι για έναν νέο, είναι δύσκολο να προχωρήσει και να δημιουργήσει οικογένεια. Εγώ έκαμα την οικογένεια μου πριν μπω σε αυτό το επάγγελμα και σήμερα παρόλο που δυο από τα παιδιά μου έχουν τις απαραίτητες άδειες, δεν τους αφήνω να μπουν στο επάγγελμα.

-Στη μνήμη σας έμεινε κάποιο περιστατικό που θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας;

Υπάρχουν και καλά και κακά περιστατικά. Υπάρχουν πελάτες που κάποιες φορές είναι μεθυσμένοι και μπορεί να παραφερθούν και πρέπει με υπομονή να τους αντιμετωπίσεις. Υπάρχουν και πελάτες που μπορεί να ξεχάσουν κάποιο αντικείμενο στο ταξί και όταν πας για να το επιστρέψεις βλέπεις την ευχαρίστηση τους. Μου έτυχε περιστατικό που πήρα πελάτη από την Καραβέλλα και ξέχασε στο ταξί το πορτοφόλι του με όλα τα χρήματα και τις κάρτες του, εγώ ενημέρωσα τους συναδέλφους μου για να με ειδοποιήσουν όταν το αναζητήσει ο κάτοχος του. Όταν ο πελάτης που πήγε πίσω στους συναδέλφους μου άφησε τα στοιχεία του και το ξενοδοχείο που διέμενε και πήγα να του το παραδώσω με αγκάλιασε και έκλεγε από χαρά.

-Υπάρχει κάποια ομάδα πολιτών που αποφεύγετε εσείς προσωπικά να μεταφέρετε με το ταξί σας και γιατί;

Αποφεύγω να μεταφέρω κυρίως τις νύχτες, ομάδες ατόμων που είναι μεθυσμένοι.

-Έτυχε να κληθείτε να μεταφέρετε κάποιο άτομο που ήταν σοβαρά ασθενής και πως το αντιμετωπίσατε;

Ναι συμβαίνει, συγκεκριμένα πριν από μια εβδομάδα έπρεπε να μεταφέρω έναν άτομο που είχε πάθει εγκεφαλικό και προσπαθούσα στη διάρκεια της διαδρομής να του δίνω θάρρος.

-Για τους συνάδελφους σας που παραφέρονται εν ώρα εργασίας ή ενδεχομένως δεν ντύνονται ευπρεπώς τι έχετε να πείτε;

Θέλω να πιστεύω πως τέτοια φαινόμενα δεν αντιμετωπίζονται πλέον. Πρέπει όμως να πω ότι έχουμε συναδέλφους που αναγκάζονται να δουλεύουν όλο το 24ωρο και κοιμούνται στο αυτοκίνητο έξω από το αεροδρόμιο και μπορεί να κάμουν δυο και τρεις ήμερες για να παν στο σπίτι τους. Ο χαρακτήρας και η συμπεριφορά τους δεν είναι η ίδια με τη δική μου για παράδειγμα που θα δουλέψω δέκα ώρες και θα ξεκουραστώ.
Δυστυχώς έχουμε συναδέλφους που νοικιάζουν τις άδειες των ταξί για αρκετές χιλιάδες ευρώ και προσπαθούν το εξάμηνο που θα δουλέψουν να βγάλουν ορισμένα λεφτά, δεν τους αδικώ, αλλά ούτε και είμαι στο πλευρό τους, αφού λόγω της κούρασης μπορεί να φερθούν απρεπώς στον πελάτη ή να τον χρεώσουν ακριβά. Ευθύνη και υποχρέωση των πελατών μας να πάρουν τα νούμερα του οχήματος και να τον καταγγείλουν.

-Ποια είναι τα κυριότερα προβλήματα των συναδέλφων σας στην Πάφο;

Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε εδώ και χρόνια στην Πάφο, είναι το θέμα των πιατσών, αφού έχουμε ζητήσει τη δημιουργία δυο-τριών πιατσών σε Πάφο και Γεροσκήπου και δυστυχώς δεν μας βοηθά κανένας. Πρέπει οι αρμόδιοι να κοιτάξουν και λίγο τη Πάφο, δεν γίνεται στη Λάρνακα, τον Πρωτάρα και την Αγία Νάπα να υπάρχουν υπερσύγχρονες υποδομές και εμείς να έχουμε δρόμους που οδηγούν στο αεροδρόμιο μας και να είναι σκοτεινοί ή γεμάτοι λακκούβες. Δεν γίνεται στο δρόμο προς το αεροδρόμιο παρά την Αχέλεια να υπάρχουν υποστατικά με «τσούρες» και να αναγκάζεται ο συνάδελφος περνώντας από εκεί να κλείνει τα παράθυρα για να μη φτάσει η μυρωδιά στους τουρίστες μας, όλοι οι αρμόδιοι ας κοιτάξουν λίγο και την Πάφο…

-Πως σχολιάζετε τις αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων;

Είναι η δουλειά μας και δεν μπορούμε εμείς να πούμε ότι περιορίζουμε τις διακινήσεις μας για εξοικονόμηση. Για να γεμίσω το πρωί το αυτοκίνητο μου έδωσα 118 ευρώ ενώ παλιά έδινα 62, το ένα τρίτο των εισπράξεων μας καθημερνά πάνε στα καύσιμα και άλλο ένα τρίτο σε φορολογίες και εισφορές χωρίς να υπολογίζονται οι φθορές… Ο αγώνας μας είναι άνισος, όλοι μας λένε «θα», ζητήσαμε αφορολόγητο πετρέλαιο αλλά κανείς δεν ενδιαφέρθηκε, ελπίζουμε τώρα που πλησιάζουν οι εκλογές κάποιοι να ενδιαφερθούν αλλά να μη μας ξεχάσουν στη συνέχεια…

Άννα Κυριάκου

Αφήστε μια απάντηση