Συνέντευξη Χρύσανθος Σαββίδης: Πώς από “ζιζάνιο” μικρός έγινε βουλευτής…

Ο Χρύσανθος Σαββίδης θυμάται μαζί μας τα παιδικά του χρόνια και όλη την πορεία του μέχρι σήμερα που καθόρισε αυτό που είναι…

Με τη συμπλήρωση ενός χρόνου από την εκλογή του στη βουλή ο βουλευτής του ΔΗΚΟ Χρύσανθος Σαββίδης αξιολογεί την πορεία του και δηλώνει στον «Αδέσμευτο» ότι είναι εκεί, γιατί του αρέσει να προσφέρει στον συνάνθρωπο του, τον γεμίζει, παρόλο που κάποιες φορές νιώθει και απογοήτευση. Προσπαθεί όπως δηλώνει να έχει συχνή επαφή με τους πολίτες της Πάφου και να λύνει προβλήματα μέσα από τις γνωριμίες που απέκτησε τα προηγούμενα χρόνια… Θυμάται τα παιδικά του χρόνια και δηλώνει ζιζάνιο, τις σκανδαλιές στο σχολείο, τη φοιτητική ζωή στην Αθήνα και τη θητεία του στο Δημοτικό Συμβούλιο. Δηλώνει ευτυχής που ως αναπληρωτής πρόεδρος της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας βάζει την υπογραφή του στα νομοσχέδια ίδρυσης των δημοσίων πανεπιστημιακών σχολών στην Πάφο.

-Συμπληρώθηκε αυτές τις μέρες ένα χρόνος από την εκλογή σας ως βουλευτής. Ποια είναι τα συναισθήματα σας;

Για να είμαι ειλικρινής περίμενα κάπως διαφορετικά τα πράγματα, περίμενα ότι θα υπήρχε μεγαλύτερη αγωνία από τους πολιτειακούς αξιωματούχους για τον απλό τον κόσμο, περίμενα περισσότερο διάβασμα απ΄ όλους, περισσότερο ενδιαφέρον για να επιλύουμε προβλήματα της καθημερινότητας, αφού δεν είναι στο μέγεθος που περίμενα. Για την επαρχία μας, θεωρώ ότι σιγά σιγά κάποια πράγματα που περιμέναμε για δεκαετίες βαίνουν προς υλοποίηση.

-Ο ρόλος του βουλευτή είναι όπως τον είχατε οραματιστεί;

Θεωρώ ότι ένας σωστός βουλευτής μπορεί να προσφέρει, είναι όπως τον έχω ονειρευτεί, αλλα είναι πολύ πιο απαιτητικός. Όταν υπάρχει θέληση, μπορείς να προσφέρεις για τον τόπο σου. Ο τίτλος του βουλευτή σου επιτρέπει να κινείσαι στην επικράτεια και επειδή το είχα στη φύση μου να κινούμαι ελεύθερα στην επικράτεια για χρόνια με γεμίζει και μου αρέσει, δεν είναι το επάγγελμα μου, είμαι εκεί γιατί μου αρέσει να προσφέρω και με γεμίζει παρόλο που και κάποιες φορές νιώθω απογοήτευση…

-Ποια η σχέση σας με τους πολίτες της Πάφου;

Όπως πάντα με καθημερνή επαφή μαζί τους. Προσπαθώ να έχω συχνές επαφές μαζί τους και να ακούω τους προβληματισμούς τους για να επιλύουμε προβλήματα.

-Ρουσφέτια σας ζητούν;

Η κοινωνία έμαθε ότι ο βουλευτής λύνει όλα τα προβλήματα και επειδή νιώθω ότι οι Παφίτες δεν έχουν τις διασυνδέσεις στα κέντρα λήψης των αποφάσεων και επειδή μέσα από την επαγγελματική μου πορεία κατάφερα να έχω διασυνδέσεις σχεδόν σε όλο το φάσμα του περιβάλλοντος, προσπαθώ μέσα από γνωριμίες που είχα για χρόνια να λύνω προβλήματα. Φυσικά δεν μπορώ να τα λύσω όλα, αλλά όπου είναι εφικτό και δίκαιο το πράττω. Το ρουσφέτι υπάρχει, «είναι μέσα στο αίμα του Κύπριου να πιστεύει ότι και για το πιο απλό πρέπει να παρέμβει ο βουλευτής».

-Η ανάμειξη με την πολιτική από ποτέ ξεκινά;

Από το 1986 ως μαθητής, ενώ το 1988 ήταν η πρώτη μου εμπειρία σε προεδρικές εκλογές με τον Σπύρο Κυπριανού. Ως φοιτητής στην Αθήνα ήμουν βοηθός οργανωτικός γραμματέας της φοιτητικής παράταξης Αναγέννηση και ακολούθως μέλος της Αναγέννησης στη Μεγάλη Βρετανία. Το 2005 αποφασίζω να διεκδικήσω θέση στο Δημοτικό Συμβούλιο Πάφου όπου και εκλέγηκα το 2006, το 2011 επανεκλέγηκα με ρεκόρ μάλιστα ψήφων για το ΔΗΚΟ με αποτέλεσμα να εξασφαλίσουμε και πέμπτη έδρα. Το 2016 διεκδίκησα τη βουλευτική έδρα και αν και τρίτος κατάφερα να εξασφαλίσω ρεκόρ ψήφων με αποτέλεσμα το ΔΗΚΟ να καταστεί πρώτη δύναμη στην Πάφο. Στις εκλογές του 2021 εκλέγηκα βουλευτής.

-Από τη θητεία σας στο Δημοτικό Συμβούλιο έμεινε κάτι που δεν θα ξεχάσετε ποτέ;

Στιγμές ζωής από τη θητεία μου στο Δημοτικό Συμβούλιο Πάφου ήταν ο «πόλεμος» που έκαμα για τη δημιουργία του Πολυκέντρου Νεολαίας που βοηθά πολλά φτωχά παιδιά, η καθιέρωση του logicom Marathon, η λειτουργία των καλοκαιρινών σχολείων που είμασταν οι πρώτοι που λειτουργήσαμε, οι αγώνες για την ανακαίνιση της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και οι προσπάθειες που αρχίσαν από το 2007 για να φέρουμε στην Πάφο Πανεπιστημιακή Σχολή. Εδώ πρέπει να πω ότι είμαι πολύ χαρούμενος, αφού ως αναπληρωτής πρόεδρος της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας, βάζω την υπογραφή μου στα νομοσχέδια ίδρυσης των δημοσίων πανεπιστημιακών σχολών στην Πάφο.

-Έχετε ελεύθερο χρόνο;

Όχι δεν έχω καθόλου ελεύθερο χρόνο και με στενοχωρεί πάρα πολύ το γεγονός ότι στερώ χρόνο από τα παιδιά και τη σύζυγο μου και για να είμαι ειλικρινής λύγισα όταν μου ανακοινώθηκε ότι ο γιος μου θα ήταν σημαιοφόρος και η κόρη μου παραστάτιδα στο σχολείο και τότε με λύπη μου διαπίστωσα ότι εγώ ως εκπαιδευτικός που είμαι, δεν είχα την ανάμειξη που θα ήθελα στη διαπαιδαγώγηση τους και ευτυχώς που έχω μια πολύ καλή σύζυγο που μεριμνά για τα παιδιά μας για όλα…

-Ποια είναι τα χόμπι σας;

Μου αρέσει το κυνήγι και προσπαθώ να πηγαίνω τις Κυριακές. Πηγαίνω με μια καλή παρέα φίλων, και δεν μας ενδιαφέρει εάν θα πετύχουμε θήραμα, μου αρέσει πολύ η διαδικασία της προετοιμασίας, το πρωινό ξύπνημα τις Κυριακές και η φύση με τις ομορφιές της που απολαμβάνουμε. Αγαπώ επίσης το ποδόσφαιρο και προσπαθώ όταν έχω χρόνο να πηγαίνω στο γήπεδο και να παρακολουθώ την ομάδα μου την PAFOS FC.

-Είστε ποδοσφαιρόφιλος;

Τη δεκαετία του 80-90 υπήρξα ποδοσφαιριστής του Ακρίτα Χλώρακας με συμποδοσφαιριστές τον Κούλλη Ιγνατίου, τον Νώντα Χωραττά και άλλους αξιόλογους ποδοσφαιριστές της εποχής…

-Πλέον συναντιέστε παίζετε κανένα παιχνίδι;

Καθόλου δεν υπάρχουν αντοχές βάλαμε και κιλά…

-Μουσική ακούτε;

Ακούω ραδιόφωνο, δεν χάνω εκπομπές ενημερωτικού χαρακτήρα και μουσική ακούω στο ενδιάμεσο. Μου αρέσει το έντεχνο τραγούδι και αγαπημένος μου τραγουδιστής είναι ο Πορτοκάλογλου.

-Πως ήταν τα παιδικά σας χρόνια;

Ήμουν ζιζάνιο, έχω ράμματα σε επτά σημεία στο σώμα μου και πάντα ο αδερφός μου έλεγε «έτον ήρτε πάλε σκοτωμένος». Είχα έντονα παιδικά χρόνια, ήμουν ανήσυχο πνεύμα, δεν έμεινε δουλειά που δεν την έκαμα, πογιατζιής, έκαμνα πετάσια (χαρταετούς) και τα πουλούσα στα άλλα παιδιά της γειτονιάς. Από 7 χρονών πήγαινα με τη γιαγιά μου στο παντοπωλείο. θυμάμαι ότι ένα Σάββατο έφυγα κρυφά από σπίτι, πήρα το λεωφορείο που περνούσε έξω από το σπίτι μας τζιαι επήγα στην αγορά τζιαι πουλούσα κολιάντρους τζιαι τομάτες και επειδή ήμουν μικρός όλοι αγόραζαν από εμένα. Αργότερα δούλεψα γκαρσόνι, μπάρμαν, καφετζιής στην παλιά Περβόλα. Πάντως επειδή ήμουν πολύ άτακτος η μάνα μου έλεγε «πέρκι κάμεις έναν γιο που να σου μοιάζει για να δεις πόσα επέρασα εγώ…»

-Κάνατε σκανδαλιές στο σχολείο;

Θυμάμαι όταν ήμουν μαθητής και είχε πέσει στην αντίληψη μου ότι κάποιος συμμαθητής μου γνώριζε τα θέματα για ένα κοινό διαγώνισμα και παρόλο που είχα πατέρα εκπαιδευτικό αρνήθηκα να παρακαθήσω στο διαγώνισμα και έκαμα καταγγελία στην τότε διεύθυνση του σχολείου. Περνούσαμε καλά στο σχολείο, υπήρχε αγάπη και ομόνοια. Περνούσαμε την ώρα μας στις ξύλινες κερκίδες του γηπέδου ήταν όμορφα χρόνια.

-Κοπάνες κάνατε από τα μαθήματα;

Όχι δεν υπήρχε αυτό το αίσθημα, με τον τρόπο μας καταφέρναμε να αναβάλουμε κάποιο διαγώνισμα γιατί δεν είχαμε διαβάσει, αλλά κοπάνες δεν κάναμε…

-Τα φοιτητικά σας χρόνια πως ήταν;

Πέρασα πολύ όμορφα φοιτητικά χρόνια στην Αθήνα. Θυμάμαι όταν πήγα για σπουδές είχε απεργίες και ζήτησα από τους γονείς μου να μου επιτρέψουν να αγοράσω αυτοκίνητο με τα χρήματα που είχα επειδή εργαζόμουν. Είχαμε τα πάρτι μας, τη διασκέδαση μας, τις υποχρεώσεις στην Αναγέννηση, αλλά πάνω από όλα ήταν το διάβασμα. Μπήκα στο οικονομικό Πανεπιστήμιο το 91 για να σπουδάσω στατιστική και τέλειωσα τον Ιούνιο του 95, όταν από το τμήμα μου δεν είχε ολοκληρώσει κανένας τις σπουδές του. Όταν πήγα στην Αγγλία, τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά σε σχέση με τη ζωή στην Αθήνα. Αργότερα όμως ενθουσιαστικά και με την Αγγλία και γενικά μπορώ να πω ότι πέρασα πολύ όμορφα φοιτητικά χρόνια.

-Με τη σύζυγό σας πως γνωριστήκατε;

Γνωριστήκαμε στην Αγγλία, ήταν φοιτήτρια και εγώ στο τέλος του μεταπτυχιακού μου και μετά από ενάμιση χρόνο περίπου αρραβωνιαστήκαμε. Είμαι πολύ τυχερός που την έχω στη ζωή μου. Με ακολουθά και μου συμπαραστέκεται. Πλέον επειδή έχω αποσυρθεί από το εκπαιδευτικό μας κέντρο λόγω της εκλογής μου στη Βουλή, έχει αναλάβει η ίδια και «κρατά τη δουλειά καλύτερα από εμένα»…

-Θα μπορούσατε να ζήσετε μακριά από την Πάφο;

Ξεκάθαρα όχι. Ο κόσμος της, η αρχιτεκτονική του εδάφους, βουνό-θάλασσα, τα χωριά της, είναι μοναδικής ομορφιάς. Εκεί που υστερούσε η Πάφος ήταν οι υποδομές και τα έργα ανάπτυξης που πλέον σιγά σιγά γίνονται. Το μεγαλύτερο έργο ανάπτυξης που γίνεται στην Πάφο είναι η Δημόσια Πανεπιστημιακή Σχολή.

-Ποιο σημείο της πόλης ή της επαρχίας σας αρέσει να επισκέπτεστε;

Τα χωριά ολόκληρης της επαρχίας, ιδιαίτερη όμως αδυναμία έχω στα χωριά της βόρειας πλευράς Τσάδα, Λεπύμπου, Καλλέπεια, Πολέμι, Στρουμπί, Γιόλου…

-Στη Βουλή έχετε φίλους; Ξεχωρίζετε κάποιον από τους συναδέλφους σας;

Έχω καλές σχέσεις με όλους τους συναδέλφους απ΄ όλους τους πολιτικούς χώρους. Μπορεί σε θέματα επιχειρημάτων να έχουμε διαφορετικές απόψεις, σέβομαι την άποψη του καθενός και εκτιμώ περισσότερο εκείνους που δουλεύουν και έρχονται στις επιτροπές με προτάσεις και επιχειρήματα. Με τους άλλους τρεις συναδέλφους της Πάφου έχουμε πολύ καλή συνεργασία και αγωνιζόμαστε για μια καλύτερη Πάφο…

Άννα Κυριάκου

Αφήστε μια απάντηση