Συνέντευξη: Το δύσκολο επάγγελμα του γεωργού

Από τους πορτοκαλεώνες της Μόρφου στις φυτείες των Μανδριών…

Η ζωή του σημερινού γεωργού και οι δυσκολίες μέσα από τη συνέντευξη με τον Κύπρο Μιχαηλίδη, τον οποίο η προσφυγιά ανάγκασε να αρχίσει από το μηδέν και εργάζεται για πάνω από σαράντα χρόνια ως γεωργός…

Η προσφυγιά του 1974 οδήγησε τον σημερινό κοινοτάρχη Μανδριών να ασχοληθεί με τη γεωργία. Μόλις είχε ολοκληρώσει τη στρατιωτική του θητεία και για να μπορέσει να βγάλει τα προς το ζειν για την οικογένεια του, αποφασίζει να ασχοληθεί με την καλλιέργεια εποχιακών φυτειών παρόλο που στο κατεχόμενο χωριό του η οικογένεια του καλλιεργούσε εσπεριδοειδή και ο ίδιος βοηθούσε από πολύ μικρός τον πατέρα του.
Αρχίζει όπως δηλώνει στη συνέντευξη του στον Αδέσμευτο από το μηδέν και σιγά-σιγά αγοράζει τα απαραίτητα γεωργικά μηχανήματα και ασχολείται με τη γεωργία μέχρι και τη συνταξιοδότηση του.
Τονίζει ότι πρόκειται για ένα δύσκολο επάγγελμα, χωρίς ωράριο όμως επισημαίνει εάν το αγαπάς και δεν το νιώθεις ως αγγαρεία η γη θα σε αγαπήσει και αυτή…

-Γιατί επιλέξατε αυτό το επάγγελμα, το διάλέξατε ή ακολουθήσατε τον πατέρα σας;

Έγινα γεωργός όχι από επιλογή αλλά εξ ανάγκης, λόγω της προσφυγιάς. Από το 1977 όταν ήρθαμε στην Πάφο άρχισα να βγάζω τα προς το ζειν από τη γεωργία. Κατάγομαι από το Πραστειό Μόρφου και η οικογένεια μου ασχολείτο με τα περβόλια και επειδή ήμουν μοναχογιός, από μικρός βοηθούσα τον πατέρα μου.
Μετά την προσφυγιά και την ολοκλήρωση της στρατιωτικής μου θητείας, επειδή οι δουλειές ήταν ελάχιστες αποφάσισα να ασχοληθώ με τη γεωργία και παρέμεινα μέχρι και τη συνταξιοδότηση μου.

-Πώς ήταν το ξεκίνημα;

Ξεκίνησα από το μηδέν, απένταρος, δεν είχα δικά μου μηχανήματα και αναγκαζόμουν να αγοράζω υπηρεσίες από άλλους που είχαν τα απαραίτητα μηχανήματα για να καλλιεργήσω τα χωράφια και για τις άλλες εργασίες, με επιπλέον φυσικά κόστος για εμένα. Σιγά-σιγά και με την πάροδο των χρόνων αγόρασα όλα τα απαραίτητα γεωργικά εργαλεία για τη δουλειά μου, ενώ στη συνέχεια εργοδοτούσα περιστασιακά όταν είχα δουλειές στα χωράφια 5 με 6 γυναίκες που με βοηθούσαν.

-Τι καλλιεργούσατε;

Τα πρώτα χρόνια καλλιεργούσα εποχιακά φασόλια, μπιζέλια και φιστίκια, μετά επεκτάθηκα και στην πατάτα, χωρίς να παραβλέψω τα υπόλοιπα. Η γεωργία δεν είναι ένα επάγγελμα από το οποίο θα πάρεις σίγουρα λεφτά. Ξοδεύεις πολλά χρήματα ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια που έχουν ακριβώσει τα πάντα και μπορεί να μην πάρεις τίποτα, είτε λόγω ασθενειών, είτε γιατί το προϊόν σου δεν πωλείται.

-Άρα δεν ήταν σίγουρο ότι με το τέλος της σοδειάς θα εισπράξετε και κάποιο ποσό;

Τα έσοδα στη γεωργία δεν ήταν σίγουρα και για αυτό ασχολούμουν με τα εποχιακά, τα φιστίκια, τις πατάτες, ώστε να εισπράξεις από κάπου για να καλύψεις τα έξοδα σου αλλά και τις ανάγκες της οικογένειας.

-Ποια ήταν τα προβλήματα που αντιμετωπίζατε;

Αντιμετωπίζαμε πάρα πολλά προβλήματα και κυρίως με τους παγετούς κατά τη διάρκεια του χειμώνα αλλά και τη μη διάθεση των προϊόντων μας μετά τις εισαγωγές από την Ευρωπαϊκή Ένωση προϊόντων, με αποτέλεσμα να πέσουν οι τιμές και τα κόστα να αυξάνονται. Παράλληλα και το νερό είναι πανάκριβο, κάποτε το αγοράζαμε 3 γρόσια τον τόνο και τα λιπάσματα 3 λίρες ο σάκος των 40 κιλών και τώρα είναι στα 37,5, τα εργατικά πληρώναμε 4 λίρες την ημέρα και τώρα 35 ευρώ. Τα κόστα πλέον βγάζουν τους γεωργούς εκτός ορίων και δεν ξέρω πως θα ανταπεξέλθουν πλέον οι νέοι γεωργοί.

-Πιστεύετε ότι αυτός είναι ένας από τους λόγους που δεν βλέπουμε νέα άτομα να ασχολούνται με τη γεωργία;

Στο επάγγελμα έχουν μπει και νέα άτομα τουλάχιστον αυτό βλέπω στα Μανδριά, αλλά η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη. Κουβεντιάζω μαζί τους και πολλές φορές μου ζητούν συμβουλές. Αυτό που τους λέω είναι εάν γελάσεις εσύ μια φορά του φυτού, θα σου γελάσει και αυτό στο τέλος στην παραγωγή. Γι’ αυτό τους λέω ότι πρέπει να προσέχουν πολύ τα ποτίσματα αλλά και τα ψεκάσματα.

-Κύριε Μιχαηλίδη να σας πάω πίσω στα παιδικά σας χρόνια στη Μόρφου, με τους πορτοκαλεώνες…

Από 8 χρονών άρχισα να ασχολούμαι με τη γεωργία μαζί με τον πατέρα μου που με έπαιρνε για να ποτίσουμε το περιβόλι, τότε δεν είχαμε λάστιχα και ποτίζαμε με το αυλάκι και το φτυάρι και επειδή το χώμα των χωραφιών μας ήταν αμμώδες ποτίζαμε τα λεμονόδεντρα κάθε 20 με 25 μέρες.

-Βοηθούσατε και στη συγκομιδή των εσπεριδοειδών;

Όχι για τη συγκομιδή εργάζονταν συνεργεία γιατί χρειάζονταν πολλά εργατικά χεριά. Κόβονταν τα εσπεριδοειδή με ψαλιδάκι, μεταφέρονταν με κοφίνες και πωλούνταν με τη χιλιάδα.

-Είναι δύσκολο το επάγγελμα του γεωργού;

Το επάγγελμα είναι δύσκολο και πρέπει να το αγαπάς και να μην νιώθεις ότι είναι αγγαρεία, γιατί εάν το νιώσεις ότι είναι αγγαρεία, δεν θα κάμεις τίποτα. Αν το αγαπάς το επάγγελμα αυτό και το τρέξεις, θα ζήσεις.
Ο γεωργός δεν έχει ωράριο, πολλές φορές έτυχε να πάω μεσάνυχτα για να ποτίσω τα φυτά και ξημερώματα για τους ψεκασμούς, δεν σε φτάνει το 24ωρο κάτι θα βρεθεί να κάνεις…

-Πότε ήταν πιο εύκολη η ενασχόληση σας με τη γεωργία στα πρώτα χρόνια στη Μόρφου ή μετά στα Μανδριά;

Στα Μανδριά η ενασχόληση με τη γεωργία ήταν πολύ πιο δύσκολη γιατί η μόνιμη καλλιέργεια όπως είναι τα εσπεριδοειδή είναι πιο εύκολη από την εποχιακή που δεν βρίσκεις ώρα ούτε για να πιείς καφέ…

-Από τα παιδιά σας ακολούθησε κάποιο το επάγγελμα σας;

Δεν επέτρεψα στα παιδιά μου να πάνε στο χωράφι και να βγουν πάνω στο τρακτέρ, αφού όταν μάθεις να το οδηγάς κολλάς και σε τραβά, γι’ αυτό και δεν τους επέτρεψα ποτέ να μάθουν να οδηγούν τρακτέρ. Μάλιστα ο μεγάλος μου γιος, μέχρι και σήμερα έχει παράπονο γιατί τον έμαθα να οδηγά το τρακτέρ.

-Οι νέοι γεωργοί στην κοινότητα ζητούν συμβουλές από εσάς;

Πολλές φορές ζητούν τη συμβουλή μου κυρίως για καλλιέργειες και ψεκασμούς και όπου μπορώ τους βοηθώ με την εμπειρία μου.

-Σας έτυχε κάποιο περιστατικό όλα αυτά τα χρόνια που έμεινε χαραγμένο στη μνήμη σας;

Ένα περιστατικό που συνέβη όταν ήμουν στη 12 ή 13 χρονών έμεινε χαραγμένο στη μνήμη μου, αφού πήγα να καλλιεργήσω με ένα μικρό τρακτέρ και όταν έβαλα πισινή με ψήλωσε πάνω και με έσπρωξε πάνω σε ένα κυπαρίσσι και θα με διάλυε. Ευτυχώς βρήκα τη ψυχραιμία μου και έστριψα το τρακτέρ που πήγε μπροστά και τελικά έβγαλε το δένδρο. Αυτό το πάθημα που έγινε μάθημα για τη μετέπειτα χρήση στις εργασίες μου των τρακτέρ που είναι πολύ επικίνδυνα και κατά καιρούς έχουν συμβεί πολλά ατυχήματα.

-Πέρα από τα τρακτέρ ποιοι είναι οι άλλοι κίνδυνοι που διατρέχει ένας γεωργός;

Τα φυτοφάρμακα είναι πολύ επικίνδυνα και πρέπει να λαμβάνονται προστατευτικά μέτρα από τους γεωργούς κατά την ώρα του ψεκασμού. Μπορεί εκείνη την ώρα να μην αντιμετωπίσεις κάποιο σοβαρό πρόβλημα, όμως με την πάροδο των χρόνων προκαλούν αρκετές αρρώστιες. Ο γεωργός, πρέπει να τηρεί πιστά τις οδηγίες που αναγράφονται στις συσκευασίες τόσο για τον ψεκασμό, όσο και για τη συγκομιδή στη συνέχεια των προϊόντων.

-Εάν σήμερα έπρεπε να διαλέξετε επάγγελμα θα επιλέγατε και πάλι τη γεωργία;

Όχι, θα επέλεγα να σπουδάσω κάτι και με τη γεωργία να ασχολούμε ερασιτεχνικά. Οι καταστάσεις όμως το 1974 με οδήγησαν εδώ. Είναι δύσκολο επάγγελμα, όμως όταν το αγαπάς η γη θα σε αγαπήσει και αυτή…

Άννα Κυριάκου

Αφήστε μια απάντηση