Πληρώνουμε τις ανοησίες

Του Κώστα Νάνου

Μετά από 17μήνες πανδημίας στην Κύπρο, συνεχίζεται δυστυχώς η δημόσια συζήτηση τόσο για την αποτελεσματικότητα ή την αναγκαιότητα των εμβολίων, όσο και για την ύπαρξη του ιού. Υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που πιστεύουν ότι όλα αυτά είναι παραμύθια και ότι πρόκειται για μια απλή γρίπη. Μετά από εκατομμύρια νεκρούς που άφησε πίσω της μέχρι τώρα η πανδημία κάποιοι επιμένουν ότι πρόκειται για απλή γρίπη. Η ανοησία σε όλο της το μεγαλείο.
Αντίστοιχα τραγική είναι και η συζήτηση για την αναγκαιότητα των εμβολιασμών οι οποίοι έσωσαν μέχρι τώρα τη ζωή δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Όπου οι εμβολιασμοί προχώρησαν γρήγορα οι θάνατοι περιορίστηκαν.
Αντίθετα σε όσες χώρες καθυστέρησαν οι εμβολιασμοί, μετρούν εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους. Τα επιχειρήματα για την χρησιμότητα και αναγκαιότητα των εμβολιασμών είναι συντριπτικά, αλλά η ανοησία είναι ανίκητη. Ακόμη και για την ασφάλεια των εμβολίων δεν υπάρχει πλέον κανένα σοβαρό επιχείρημα. Δεν υπάρχει πιο δοκιμασμένο εμβόλιο. Μέχρι τώρα έχουν εμβολιαστεί περισσότερα από 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι. Οι παρενέργειες ή ακόμη και οι θάνατοι είναι λιγότεροι ακόμη και από το πλέον ασφαλές φάρμακο.
Η Κύπρος πληρώνει βαρύ τίμημα λόγω της πανδημίας. Χιλιάδες νοικοκυριά παραμένουν για σχεδόν 2 χρόνια δίχως εισοδήματα και επιβιώνουν με κρατικά επιδόματα. Όσο δεν αυξάνεται το ποσοστό των εμβολιασμένων, τόσο ανακυκλώνεται ο ιός και προκαλεί σοβαρά προβλήματα. Μετά από 17 μήνες πανδημίας είναι τραγικό να συζητούμε τα αυτονόητα. Ιδού ένα παράδειγμα για τις επιπτώσεις που έχουν οι ανοησίες που υιοθετούν κάποιοι και στην Κύπρο.

Απόσπασμα από ανάρτηση του συγγραφέα ερευνητή Ηλία Ιωακείμογλου
“Στη Νιγηρία, το 2003, οι φήμες ότι το εμβόλιο της πολιομυελίτιδας (OPV) ήταν αμερικανική συνωμοσία για τη στείρωση των μουσουλμάνων κοριτσιών και τη διάδοση του ιού HIV είχαν ως αποτέλεσμα την αναστολή της χρήσης του OPV σε πέντε βόρειες πολιτείες της Νιγηρίας. Κατά συνέπεια, τα κρούσματα πολιομυελίτιδας στη χώρα πενταπλασιάστηκαν μεταξύ 2002 και 2006, προκαλώντας πανεθνική επιδημία. Επιπλέον, τα νιγηριανά στελέχη του ιού της πολιομυελίτιδας μεταδόθηκαν σε όλη την Αφρική και πέραν αυτής και μόλυναν εκ νέου χώρες που προηγουμένως δεν είχαν υποστεί πολιομυελίτιδα.
Και στις δύο περιπτώσεις, οι φήμες υποστηρίχθηκαν από τοπικούς ηγέτες κοινής γνώμης. Πάνω από το 40% των παγκόσμιων κρουσμάτων του ιού της άγριας πολιομυελίτιδας που καταγράφηκαν το 2011 και το 2012 σημειώθηκαν στο κοινό επιδημιολογικό μπλοκ του Πακιστάν και του Αφγανιστάν. Πακιστανοί γονείς που είχαν αρνηθεί τον OPV σε μια περιοχή με εννέα ετήσιες εκστρατείες OPV απέδωσαν την άρνησή τους κυρίως στην αντίληψη ότι το εμβόλιο συνδέεται με τον έλεγχο των γεννήσεων και στην αποδοκιμασία των θρησκευτικών ηγετών. Το Πακιστάν και το Αφγανιστάν είναι οι μόνες δύο χώρες όπου η πολιομυελίτιδα δεν έχει ακόμη εξαλειφθεί”.

Αφήστε μια απάντηση