Οι πράξεις μετρούν…

Του Κώστα Νάνου

Λόγω και της προεκλογικής περιόδου που διανύουμε κυβερνητικά και κομματικά στελέχη ιδιαίτερα οι υποψήφιοι Βουλευτές, μας βομβαρδίζουν καθημερινά με ανακοινώσεις και μεγαλόστομες διακηρύξεις. Το φαινόμενο αυτό ιδιαίτερα στην Πάφο έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας. Τις τελευταίες μέρες για δύο έργα κάποιοι «πέταξαν και την σκούφια τους» ελπίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο θα επηρεάσουν τους ψηφοφόρους και τα προσελκύσουν την προσοχή τους. Πρόκειται για τον αυτοκινητόδρομος Πάφου Πόλης Χρυσοχούς για τον οποίο απλώς ανοίγει ο δρόμος για την υπογραφή συμβολαίων. Για το συγκεκριμένο έργο όμως κανένας πολιτικός και παράγοντες της επαρχίας μας δεν θα έπρεπε να πανηγυρίζει διότι αυτό το έργο θα έπρεπε να υλοποιηθεί και να παραδοθεί πριν από 15 χρόνια. Τώρα απλώς ανοίγει ο δρόμος για την υπογραφή συμβολαίων του ¼ του έργου. Πρόκειται για το πρώτο τμήμα της Α΄φάσης που προβλέπει την κατασκευή δρόμου δύο λωρίδων κυκλοφορίας από την Αγία Μαρινούδα μέχρι το Στρουμπί. Στην καλύτερη περίπτωση αυτό το τμήμα του δρόμου θα παραδοθεί το 2025 αν όλα πάνε καλά. Αν υποθέσουμε ότι και για τα υπόλοιπα τμήματα του έργου χρειαστεί το ίδιο χρονικό διάστημα υλοποίησης τότε ολόκληρο το έργο θα παραδοθεί το 2040! Ποιον τιμά αυτό και ποιος θεωρεί ότι θα πρέπει να απονεμηθούν εύσημα σε οποιαδήποτε κυβέρνηση; Τα ίδια ισχύουν και για την μονάδα αιμοκάθαρσης για την οποία υπογράφηκαν συμβόλαια την Πέμπτη. Η μονάδα θα παραδοθεί αν όλα πάνε καλά σε 18 μήνες δηλαδή αρχές του 2023. Οι ανάγκες για την κατασκευή της μονάδας είχαν διαπιστωθεί το 2011. Τότε είχε σχεδιαστεί η επέκταση της υφιστάμενης μονάδας η οποία αργότερα εγκαταλείφθηκε διότι κρίθηκε ότι δεν μπορούσε να γίνει. Αφού πέρασαν 4-5 χρόνια σκέφθηκαν ότι η καλύτερη λύση θα ήταν η ανέγερση νέας μονάδας σε ξεχωριστό χώρο. Από τότε πέρασαν άλλα τόσα χρόνια. Για τους νεφροπαθείς αλλά και για το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό αυτές οι διαδικασίες και οι καθυστερήσεις συνιστούν εμπαιγμό. Πέρα από το κόστος που κατέβαλε όλο αυτό το χρονικό διάστημα το κράτος για την αγορά υπηρεσιών από ιδιώτες το μεγαλύτερο τίμημα πλήρωναν οι ασθενείς. Εκτός από την ταλαιπωρία οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις εκγυμονούσαν κινδύνους και για την ζωή τους. Απλώς να υπενθυμίσω τα θλιβερά περιστατικά με ασθενείς που παρουσίαζαν επιπλοκές στην αιμοδιάλυση και τους έβαζαν έξω από την αίθουσα μέσα από τα παράθυρα διότι δεν μπορούσαν να περάσουν τα φορεία και τα κορίτσια από τους ελεύθερους διαδρόμου. Ποιος λοιπόν θεωρεί ότι χρειάζεται να συγχαρούμε οποιονδήποτε γιατί επιτέλους υπέγραψαν συμβόλαια για την νέα μονάδα; Κάλιο αργά παρά ποτέ βέβαια αλλά ως εκεί. Οι πανηγυρισμοί είναι αχρείαστοι και δεν εξασφαλίζουν ψήφους.

Αφήστε μια απάντηση