Συγχέουν την κριτική με τις ανοησίες

Του Κώστα Νάνου

Η κριτική που γίνεται στην κυβέρνηση σχετικά με τα μέτρα για την πανδημία είναι απολύτως δικαιολογημένη και δεν πρέπει να μπερδεύεται με τις ανοησίες που λέγονται δεξιά και αριστερά από όσους πιστεύουν ότι η πανδημία είναι απάτη και την αποδίδουν σε διεθνή συνομωσία. Δυστυχώς, αυτές οι συνωμοσιολογίες θεωρίες υιοθετούνται όλο και από περισσότερους συμπολίτες μας για πολλούς και διάφορους λόγους που έχουν να κάνουν πολλές φορές με το επίπεδο της κατανόησης, των γνώσεων ή και τα μικροσυμφέροντα τους.
Αυτές οι θεωρίες δεν χρειάζονται ιδιαίτερη ανάλυση και υιοθετούνται πολύ εύκολα ιδιαίτερα όταν απουσιάζει η κριτική σκέψη. Η υιοθέτηση αυτών των θεωριών, οδηγεί σε επικίνδυνες συμπεριφορές που μπορεί να βλάψουν όμως την υγεία όλων μας και να καταστρέψουν όλη την προσπάθεια που καταβάλλεται για περιορισμό της πανδημίας. Φτάνουν μερικές δεκάδες ανόητων που υιοθετούν αυτές τις θεωρίες, για να μεταδώσουν τον ιό και να μολύνουν χιλιάδες ανθρώπους.
Η πανδημία λοιπόν είναι μια πραγματικότητα που σκοτώνει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Εξαιτίας της έχουν καταστραφεί χιλιάδες επιχειρήσεις και οδηγούν στην εξαθλίωση εκατομμύρια ανθρώπους.
Στον αντίποδα αυτών των ανοησιών που κυκλοφορούν για την πανδημία, είναι η κριτική που ασκείται παγκόσμια και έχει να κάνει με τον προσανατολισμό της επιστημονικής κοινότητας σε ότι αφορά τις έρευνες για φάρμακα και εμβόλια από τη μια, αλλά και τις δημόσιες δομές υγείας οι οποίες αφέθηκαν να διαλυθούν.
Ένα ακόμη ζήτημα είναι πως διανέμονται οι κρατικοί πόροι για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Όλα αυτά όμως έχουν να κάνουν με κυβερνήσεις και τις προτεραιότητες τους.
Στην περίπτωση μας ασφαλώς και έχει ευθύνες η κυβέρνηση διότι άφησε τα νοσοκομεία με απαρχαιωμένο ιατρικό εξοπλισμό, και υποστελεχωμένα. Ακόμη και μετά το πρώτο κύμα της πανδημίας στο διάστημα που μεσολάβησε, δεν λήφθηκαν τα κατάλληλα μέτρα ώστε να προσληφθούν νοσηλευτές και γιατροί για να καλύψουν τα κενά που είχαν διαπιστωθεί. Ακόμη και υπό αυτές τις συνθήκες, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν χώροι στα νοσηλευτήρια για αύξηση των κλινών σε μονάδες αυξημένης φροντίδας και εντατικές. Παράλληλα θα μπορούσαν να ληφθούν μέτρα για φροντιστές και άλλο προσωπικό, ώστε να προσφέρουν κατ’ οίκον βοήθεια σε άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες, ώστε να μην επισκέπτονται οι ίδιοι στα νοσοκομεία.
Αυτό όπως και άλλες παρόμοιες πρωτοβουλίες που θα μπορούσαν να αναληφθούν προϋποθέτει την υιοθέτηση μιας άλλη φιλοσοφίας από τους κυβερνώντες η οποία δεν συμβαδίζει με τους ιδεολογικούς τους προσανατολισμούς. Η πανδημία οι επιπτώσεις και ο τρόπος που αυτή εξελίχθηκε απέδειξε ότι στην εποχή μας είναι απαραίτητη η επένδυση σε δημόσιες δομές υγείας, η διοχέτευση πόρων στην επιστημονική έρευνα και η αλληλεγγύη μεταξύ κρατών και λαών.

Αφήστε μια απάντηση