Φθηνά επιχειρήματα για Ιεροκηπία

Του Κώστα Νάνου

Ξεχωρίζει από κάθε άλλο φθηνό επιχείρημα σχετικά με την Ιεροκηπία και την διάσωση των αρχαιολογικών ευρημάτων η θέση ότι αν υλοποιηθεί η ανάπτυξη και ανεγερθεί το ξενοδοχείο και οι πολυώροφοι πύργοι, τότε θα διασωθούν οι αρχαιότητες και θα αναδειχθεί ο αρχαιολογικός χώρος. Διαφορετικά όπως λένε το Τμήμα Αρχαιοτήτων δεν θα μπορέσει να κάνει ουσιαστική ανασκαφή και να αναδείξει τις αρχαιότητες οι οποίοι θα είναι διάσπαρτοι «ρότσοι» και δεν θα απομείνει τίποτε σε βάθος χρόνου. Αυτό το επιχείρημα πρόβαλε αρχικά ο Αρχιεπίσκοπος έπεισε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και δυστυχώς την υιοθέτησε το Τμήμα Αρχαιοτήτων. Αυτό το επιχείρημα πρόβαλλαν οι μελετητές του έργου κατά την πρόσφατη ενημέρωση των μελών του Δημοτικού Συμβουλίου Γεροσκήπου, προσπάθησε να το ενισχύσει η διευθύντρια του Τμήματος και φαίνεται πως το αποδέχονται και κάποιοι παράγοντες του Δήμου. Είναι δυστυχώς τραγικό να θεωρούν πως με την ανέγερση του ξενοδοχείου και ενδεχομένως και των πύργων όταν ολοκληρωθούν οι δικαστικές διαδικασίες μεταξύ των πρώην συνεταίρων θα διασωθεί ο αρχαιολογικός χώρος. Ευτυχώς η συντριπτική πλειοψηφία των μελών του Δημοτικού Συμβουλίου δεν δέχονται αυτό το φθηνό επιχείρημα που σκαρφίστηκε ο Αρχιεπίσκοπος και υιοθέτησε η κυβέρνηση. Είναι όμως πρόκληση αυτό το επιχείρημα να προβάλλεται και από παράγοντες του Δήμου στην προσπάθεια τους να δικαιολογήσουν την θέση τους που είναι υπέρ της ανάπτυξης. Για τους ιδιοκτήτες του χώρου θα μπορούσε κανείς να βρει ελαφρυντικά όταν προβάλλουν αυτή τη θέση. Όμως για το Τμήμα Αρχαιοτήτων αυτό το επιχείρημα είναι όνειδος διότι καταπατεί βασικές αρχές για την προστασία της αρχαιολογικής κληρονομιάς του τόπου η οποία του έχει ανατεθεί από την πολιτεία. Η προσπάθεια του Τμήματος Αρχαιοτήτων να υποβαθμίσει την σημασία των αρχαιολογικών ευρημάτων που αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η διευθύντρια του Τμήματος δεν κάνει καμιά αναφορά στους ιερούς κήπους και τις τελετές για την Αφροδίτη όπως σαφώς τόνισε στην πρώτη επιστολή της προς το Δημοτικό Συμβούλιο Γεροσκήπου πριν από ένα χρόνο, συνιστά μεταξύ άλλων και μεθόδευση παραπλάνησης της κοινής γνώμης αλλά και των μελών του συμβουλίου. Πως είναι δυνατόν να χαρακτηρίζονται αποσπασματικά ευρήματα η δεξαμενή, το υδραγωγείο και οι πήλινοι υδραγωγοί που ζώθηκαν για χιλιάδες χρόνια και αντί να τα αναδείξουν θεωρούν ότι προστατεύονται με την ενσωμάτωση τους στην ανάπτυξη;. Δυστυχώς δίχως ντροπή το Τμήμα Αρχαιοτήτων τα βαφτίζει αποσπασματικά και όχι αναπόσπαστο μέρος των υπόλοιπων κτιρίων που εντοπίστηκαν διότι μόνον με αυτό τον τρόπο μπορεί να δικαιολογηθούν οι θετικές απόψεις για την ανέγερση του ξενοδοχείου. Αν θεωρούνταν και αυτά τα ευρήματα αναπόσπαστο μέρος τότε θα έπρεπε να ζητήσουν την προστασία τους και ουσιαστικά δεν θα έμενε ελεύθερος χώρος για την ανέγερση των κτιρίων του ξενοδοχείου. Οι εξηγήσεις του Τμήματος Αρχαιοτήτων υποτιμούν με βάναυσο τρόπο την νοημοσύνη κάθε σκεπτόμενου πολίτη και αφήνουν την αρχαιολογικής μας κληρονομιά έρμαιο των ορέξεων του κάθε επιτήδειου επενδυτή. Μα είναι δυνατόν να λέγονται όλα αυτά και να μην υπάρχει καμιά αντίδραση από την ακαδημαϊκή κοινότητα της Κύπρου; Φωτεινή εξαίρεση βέβαια η Άννα Μαραγκού. Το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου δεν έχει να πει τίποτε;

Αφήστε μια απάντηση