Αρχαία Ιεροκηπία: πόσο πιο καθαρά;

Αναφορικά με τα αρχαιολογικά κατάλοιπα στην παραλιακή θέση «Μουλιά» στη Γεροσκήπου, το Τμήμα Αρχαιοτήτων, μετά το πέρας της ανασκαφικής περιόδου το καλοκαίρι του 2019, σημείωνε, μεταξύ άλλων, στην καθιερωμένη έκθεσή του ότι:
“Αν και είναι πολύ πρόωρο να δοθεί ερμηνεία των ευρημάτων, η αρχιτεκτονική διάταξη και η τυπολογία της κάτοψης των οικοδομημάτων του συγκροτήματος παραπέμπει σε οργανωμένο ιερό ελληνικού τύπου, το οποίο ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια της Πτολεμαϊκής περιόδου, πιθανότατα σε θέση προϋπάρχοντος ιερού, για το οποίο έχουν εντοπιστεί κάποιες ενδείξεις. Οι υδραυλικές εγκαταστάσεις που ανακαλύπτονται υποδεικνύουν αυξημένη ανάγκη και χρήση μεγάλων ποσοτήτων νερού, γεγονός που επιτρέπει να υποθέσουμε την ύπαρξη άλσους και κήπων, σε σχέση με τις λατρείες στο χώρο, όπως συνηθιζόταν κατά την αρχαιότητα. Οι απόψεις που παρατίθενται πιο πάνω είναι προκαταρκτικές και μόνο η συνέχεια των ερευνών και η μελέτη των ευρημάτων, θα επιτρέψουν την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων για το σημαντικό αυτό αρχαιολογικό σύνολο».
Παρόλο που από τότε οι ανασκαφές έχουν επεκταθεί και τα αρχαιολογικά ευρήματα «βοούν», το Τμήμα Αρχαιοτήτων εξακολουθεί να διστάζει ή να αποφεύγει να αποφανθεί τι εστί αυτή η αναπάντεχη αρχαιολογική ανακάλυψη στη Γεροσκήπου. Δε νομίζω, όμως, ότι υπάρχει πλέον έστω και ένας αρχαιολόγος που να αμφισβητεί την ταυτότητα των καταλοίπων. Υπό κανονικές συνθήκες, το Τμήμα Αρχαιοτήτων θα «πανηγύριζε», μιλώντας για τη σπουδαιότερη αρχαιολογική ανακάλυψη των τελευταίων χρόνων.
Πόσο πιο καθαρό πρέπει να γίνει για να έρθει το Τμήμα Αρχαιοτήτων να μας ανακοινώσει την ανακάλυψη της αρχαίας θέσης της Ιεροκηπίας του Στράβωνος; Με αυτήν επιβεβαιώνονται όλες οι αρχαίες πηγές για την ύπαρξη στη Γεροσκήπου «ιερών και κήπων» (Πλίνιος). Ελπίζουμε η στάση αυτή να μην αποτελεί μέρος μιας ενορχηστρωμένης προσπάθειας υποβάθμισης των καταλοίπων για να διευκολυνθεί η αδειοδότηση της ανάπτυξης-μαμούθ.
Δυστυχώς, με τις «ευλογίες» του αρμοδίου τμήματος και την εκκωφαντική σιωπή της Κυβέρνησης, οδηγούμαστε:
1) στην επίχωση μέρους των αρχαιοτήτων που ήρθαν στο φως και στην ενσωμάτωσή τους στους εσωτερικούς χώρους του πολυώροφου ξενοδοχείου.
2) στην καταστροφή των αρχαιοτήτων που είναι βέβαιο ότι υπάρχουν και στο βόρειο τμήμα του τεμαχίου, το οποίο δεν έχει ουσιαστικά ερευνηθεί, και στο οποίο χωροθετείται το ξενοδοχείο.
3) στην καταστροφή των αρχαιοτήτων που εισχωρούν στα νοτιοανατολικά του τεμαχίου, όπου χωροθετούνται οι δύο οικιστικοί πύργοι.
4) οι σπουδαίες αυτές αρχαιότητες δε θα ανήκουν στο κράτος, θα εξακολουθούν να ανήκουν στον ιδιώτη (Αρχιεπισκοπή). Δε θα προστατεύονται από τον περί αρχαιοτήτων νόμο, αφού δε θα αποτελούν «αρχαίο μνημείο», και ο αρχαιολογικός χώρος δε θα τελεί υπό την ευθύνη του Τμήματος Αρχαιοτήτων.
Αντίθετα, από ένα «κανονικό» κράτος θα αναμέναμε:
1) την απρόσκοπτη συνέχιση των ανασκαφών και την επέκτασή τους στο βόρειο τμήμα του τεμαχίου 281, αλλά και στο γειτονικό 282, όπου χωροθετούνται οι δύο οικιστικοί πύργοι.
2) την ανταλλαγή των τεμαχίων 281 και 282 με κρατική γη
και, τέλος,
3) την κήρυξη του χώρου σε αρχαίο μνημείο Α’ πίνακα και τη δημιουργία αρχαιολογικού χώρου, ανοικτού για το κοινό.
Μέσα από τη διάσωση και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς «των ιερών και κήπων» («Hiera et Cepia»), η Γεροσκήπου θα ξαναβρεί τα ίχνη της ιστορίας της. Θα ξαναβρεί την ταυτότητα που της ανήκει.

————————————————————————————————————————–
Νίκος Παλιός, Λειτουργός Πολιτιστικών Θεμάτων & Δημοσίων Σχέσεων Δήμου Γεροσκήπου

Αφήστε μια απάντηση