Ευρωπαϊκό… ανατολίτικο παζάρι

Ματαίως προσπαθούσε ο Αντόνιο Ταγιάνι, απερχόμενος Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, να μας πείσει ότι η εκλογική διαδικασία για την εκλογή του διαδόχου του, που θα ακολουθούσε σε λίγο, δεν ήταν ένα κακόγουστο θέατρο. Η πλοκή του οποίου είχε ήδη γραφτεί λίγες μέρες πιο πριν στα κλειστά δώματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες. Οι δε ρόλοι κατανεμήθηκαν, όχι με βάση την ικανότητα, αλλά στη βάση συναλλαγής μεταξύ ολίγων. Aπέμεναν μόνο κενές θέσεις για κομπάρσους που, προφανώς, οι σκηνοθέτες σκέφτηκαν να διανέμουν στους ευρωβουλευτές.

Αναφέρομαι στην οδυνηρή διαδικασία και στις υπόγειες διαβουλεύσεις που συμμετείχαν όλοι, πλην της Αριστεράς, για το μοίρασμα των ύπατων θεσμικών αξιωμάτων της ΕΕ (προέδρου Συμβουλίου, Επιτροπής, Κοινοβουλίου κι επικεφαλής Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας).

Μια διαδικασία αντιδημοκρατική και αδιαφανή, η οποία αγνόησε προκλητικά το ευρωπαϊκό εκλογικό σώμα που πήγε να ψηφίσει στις εκλογές του Μαΐου. Θέτοντας σε ανυποληψία όχι μόνο το δικαίωμα των ευρωπαίων πολιτών να είναι κοινωνοί των πολιτικών εξελίξεων που επηρεάζουν τη ζωή αλλά και τους ίδιους τους θεσμούς που υποτίθεται διασφαλίζουν αυτό το δικαίωμα.

Τα βέλη, ιδιαιτέρως φαρμακερά, εκτοξεύτηκαν από φίλιες δυνάμεις. Οι Σοσιαλιστές της Γερμανίας, από τους οποίους προέρχεται ο νέος Πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, δήλωσαν για την επιλογή της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για το αξίωμα της προέδρου της Επιτροπή ότι «η προσπάθεια να εκδημοκρατίσουμε την Ευρώπη κατέληξε ανοησία».

«Συμφωνήσαμε ακόμη ότι θα ενισχύσουμε την αποτελεσματικότητα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Με την επιλογή της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, δεν συμβαίνει αυτό», αναφέρεται ακόμη στην ανακοίνωση της ηγεσίας του SPD.

Επίθεση εναντίον της επιλογής της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξαπέλυσε και ο πρώην αρχηγός του SPD Μάρτιν Σουλτς: «καταβάλλονται προσπάθειες να εξαγοραστεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο»

Ο κύβος, βέβαια, είχε ήδη ριφθεί.

Η επίδραση, θετική ή αρνητική, που έχουν οι αποφάσεις που παίρνονται στην ΕΕ, στις ζωές μας είναι γεγονός αναντίλεκτο. Εξίσου σημαντική επίδραση, όμως, έχουν και οι δομές που οριοθετούν και τη διαδικασία λήψης αυτών των αποφάσεων. Κάποτε περισσότερη από τα ίδια τα άτομα που λαμβάνουν αυτές τις αποφάσεις. Το διακύβευμα είναι πως εκδημοκρατοποιούμε αυτές τις δομές/θεσμούς, διασφαλίζοντας παράλληλα τον αναγκαίο και απαιτούμενο έλεγχο για όλους όσους συμμετέχουν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και διαμόρφωσης πολιτικής, όχι για τους λίγους.

Στην περίπτωση της  Τουρκίας, που προκαλεί υποσκάπτοντας την κυριαρχία της κυπριακής δημοκρατίας στην κυπριακή ΑΟΖ,  η αντίδραση της ΕΕ υπήρξε κατώτερη των περιστάσεων  με  μέτρα τα οποία είχαν  ήδη ανακοινωθεί από πριν και τώρα, απλώς, αναμασούνται. Αναμένουμε την έμπρακτη στήριξη της Ε.Ε πρωτίστως  για να οδηγηθούμε ξανά σε συνομιλίες. Στη συμφωνημένη βάση διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας. Από το σημείο που διακόπηκαν στο Κρανς Μοντανά. Στη βάση του πλαισίου Γκουτέρες και των συγκλίσεων.

Το παράδειγμα του μοιράσματος των ύπατων θεσμικών αξιωμάτων της ΕΕ από τα συμφέροντα των κυρίαρχων κύκλων και των λίγων συνεργών τους αποδεικνύει το μέγεθος του ευρωπαϊκού δημοκρατικού ελλείμματος. Ενός ελλείμματος που διαχέεται και στον τρόπο αντίδρασης της ΕΕ  σε μια σειρά προκλήσεις που αντιμετωπίζει. Η τύχη των λαών βρίσκεται στο χέρι τους. Η Αριστερά, κι εδώ κι εκεί, θα είναι αποφασιστικά δίπλα τους…

 

Γιώργος Γεωργίου

Ευρωβουλευτής

 

 

Αφήστε μια απάντηση