Σεβασμό στους πρόσφυγες

Με αφορμή την χθεσινή παγκόσμια ημέρα προσφύγων ας κοιτάξουμε λίγο γύρω μας και ας βάλουμε για μια στιγμή τον εαυτό μας στην θέση ενός πρόσφυγα από την Συρία, το Αφγανιστάν ή την Λιβύη.

Τα στοιχεία που δημοσιεύονται αποτελούν νέο θλιβερό ρεκόρ για τον αριθμό των εκτοπισμένων σε παγκόσμια κλίμακα.

Η συντριπτική πλειονότητα όσων εγκαταλείπουν τις εστίες τους λόγω πολέμων και διώξεων καταφεύγει σε αναπτυσσόμενες χώρες ή χώρες μεσαίου εισοδήματος. Η τελευταία έκθεση Global Trends της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες υπολογίζει ότι οι εκτοπισμένοι ανέρχονται σε 71 εκατομμύρια, 2 εκατομμύρια άνθρωποι περισσότεροι σε σχέση με πέρυσι.

Ο αριθμός αυτός συνιστά αύξηση περίπου 65% σε σύγκριση με την προηγούμενη δεκαετία και είναι ο υψηλότερος των τελευταίων 70 ετών.

Μεταξύ αυτών, 25,9 εκατομμύρια άνθρωποι είναι πρόσφυγες, έχουν δηλαδή διασχίσει σύνορα, 41,3 εκατομμύρια έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους αλλά έχουν παραμείνει στο εσωτερικό της χώρας τους και 3,5 εκατομμύρια έχουν υποβάλει αιτήσεις ασύλου. «Λέμε ότι στην Ευρώπη ή στις ΗΠΑ ή στην Αυστραλία υπάρχει προσφυγική κρίση. Όχι.

Οι περισσότεροι πρόσφυγες βρίσκονται δίπλα στη χώρα στην οποία μαίνονται συγκρούσεις. Δυστυχώς, αυτό σημαίνει ότι βρίσκονται κυρίως σε φτωχές χώρες ή σε χώρες μεσαίου εισοδήματος», δήλωσε ο ύπατος αρμοστής του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες Φιλίπο Γκράντι. «Εκεί βρίσκεται η κρίση και εκεί πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας».

Σύμφωνα με την έκθεση, πάνω από τα δύο τρίτα των προσφύγων στον πλανήτη κατάγονται από τη Συρία, το Αφγανιστάν, το Νότιο Σουδάν, τη Μιανμάρ και τη Σομαλία. Ο Γκράντι έκανε λόγο για «κρίση αλληλεγγύης», η οποία συνίσταται «στο να θεωρεί κανείς τους πρόσφυγες και τους μετανάστες πρόβλημα, αντί ανθρώπους που διαφεύγουν από ένα πρόβλημα».

Στους υπολογισμούς δεν περιλαμβάνεται ο αριθμός των κατοίκων της Βενεζουέλας που μετακινούνται προς την Κολομβία, τη Βραζιλία και άλλες γειτονικές χώρες, καθώς δεν χρειάζονται διατυπώσεις για να μείνουν σε πολλές από τις γειτονικές χώρες.

Στην Κύπρο τα τελευταία χρόνια έφθασαν πρόσφυγες κυρίως από την Συρία. Αν και συγκριτικά με άλλες χώρες μπορεί το ποσοστό προσφύγων στην Κύπρο να είναι ψηλό πλην όμως οι αριθμοί τους  δεν μπορούν να συγκριθούν με χώρες όπως είναι η Ελλάδα η Ιταλία ή και η Μάλτα. Αυτό βέβαια δεν μπορεί να θεωρηθεί δικαιολογία για να μην τυγχάνουν τις απαραίτητης προστασίας όπως άλλωστε επιβάλλουν οι διεθνείς συνθήκες που υπέγραψε η Κύπρος. Η Κύπρος ίσως θα έπρεπε να είναι η χώρα που οι πρόσφυγες από την Συρία θα έβρισκαν την καλύτερη δυνατή φιλοξενία και κατανόηση καθώς πριν από 45 χρόνια ένα μεγάλο ποσοστό συμπατριωτών μας βίωσε την προσφυγιά και τον ξεριζωμό. Είναι θλιβερό να βλέπει κανείς ρατσιστικές και ξενόφοβες συμπεριφορές σε βάρος των προσφύγων στην Χλώρακα ή την Γεροσκήπου και τον Μούτταλο, με πρωταγωνιστές μάλιστα ανθρώπους που βίωσαν ανάλογες συνθήκες.

Αφήστε μια απάντηση