ΛΟΪΖΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ

«Ο Άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του όλη για να αναδείξει τον πολιτισμό της Κύπρου».

Ο Λοϊζος Φιλίππου γεννήθηκε στην πόλη της Πάφου στις 15 Φεβρουαρίου του 1895 και πέθανε το 1950 ύστερα από μακρόχρονη ασθένεια. Ο πατέρας του, που λεγόταν Φίλιππος Χριστοδούλου ,καταγόταν από το Πολέμι, ενώ η μητέρα του, η Ευγενεία Λοϊζου καταγόταν από την πόλη της Πάφου. Οι γονείς της ωστόσο γεννήθηκαν στην Τσάδα. Το όνομα Λοϊζος το πήρε από τον πατέρα της μητέρας του ,συνήθεια που επικρατεί στον τόπο μας οι γονείς να δίνουν το όνομα των γονιών τους στα παιδιά τους. Τα πρώτα γράμματα τα διδάκτηκε στην γενέτηρα του και αργότερα φοίτησε στο Παγκύπριο Διδασκαλείο από το οποίο αποφοίτησε με άριστα το 1913, αφού πήρε και το πτυχίο του Παγκύπριου Γυμνασίου. Στην επετηρίδα του Συλλόγου των τελειοφοίτων του Παγκύπριου που δημιοσιεύτηκε το 1917, τους αποφοίτους του 1913,καταγράφετε πρώτο το όνομα του Λοϊζου Φιλίππου. Την επόμενη σχολική χρονιά από την αποφοίτηση του, το 1913-1914, εργάζεται στο Δημοτικό σχολείο της Τσάδας. Ο νεαρός δάσκαλος, από τον πρώτο χρόνο της εργασίας του,άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις τόσο για τον τρόπο διδασκαλίας του, όσο και τις πολλές γνώσεις του. Οι εκπαιδευτικοί κύκλοι, αλλά και οι εκκλησιαστικοί παράγοντες της Πάφου, που παρακολουθούσαν στενά τα εκπαιδευτικά της πόλης και της επαρχίας, είχαν τόσο εντυπωσιαστεί από τις νέες μεθόδους διδασκαλίας και τους τρόπους προσέγγισης του μαθήματος και των μαθητών ώστε παρακάλεσαν τον Λοϊζο Φιλίππου να διδάσκει στο Ημιγυμνάσιο Πάφου. Ο ίδιος ο Μητροπολίτης της Πάφου, Ιάκωβος Αντζουλάτος ζήτησε την τοποθέτηση του Φιλίππου στο προσωπικό του Ημιγυμνασίου. Στο μοναδικό αυτό σχολείο της μέσης εκπαίδευσης της πόλης και επαρχίας της Πάφου ο Φιλίππου δίδαξε ως ελληνοδιδάσκαλος από το 1914 ως το 1919. Στην περίοδο αυτή αρχίζει και την πνευματική και κοινωνική του δράση. Το 1915 ιδρύει στην Πάφο μαζί με άλλους συμπολίτες του, το Ελληνικό Προσκοπικό Σώμα.
Ο Λοϊζος Φιλίππου υπήρξε ένας πνευματικός φάρος για την Πάφο αφού κατάφερε να βρει τις διεξόδους εκείνες σε συνθήκες αμάθειας και στερήσεων.
Η δημόσια προσφορά του αρχίζει από το εκδοτικό και συγγραφικό του έργο και τελειώνει με εράνους για Εθνικού σκοπούς όπως π.χ για τους πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής που βρήκαν καταφύγιο στην Κύπρο. Ο Λοϊζος Φιλίππου είχε επιδείξει και πολιτική δράση αφού είχε συνταχθεί με τον συνασπισμό της αριστεράς στις δημοτικές εκλογές του 1949, υποστηρίζοντας τον Νίκο Μαυρονικόλα έναντι του Χριστόδολου Γαλατόπουλου. Αντιτάχθηκε ως πρόεδρος του ¨Κινύρα¨ στην κίνηση που οδήγησε στην διάσπαση των σωματείων το 1948. Το φιλολογικό περιοδικό ¨Πάφος¨ εκδότης και διευθυντής του οποίου εκδότης και διευθυντής ήταν ο ίδιος ο Φιλίππου, αποτελεί ένα λογοτεχνικό θησαυρό και μπορεί εύκολα να το να ανακαλύψει κοιτάζοντας τον μακρύ κατάλογο των συνεργατών του. Η έκδοση ¨Ιστορίες για τα παιδιά¨ υπήρξε ένα βασικό εργαλείο για την Ελληνική Ιστορία και Μυθολογία. Η εκτίμηση για την προσφορά του Λοϊζου Φιλίππου στα Γράμματα και στην Επιστήμη περιορίζεται σε μια προτομή που κοσμεί το προαύλιο του γυμνασίου στην Πάφο.
Οι επιστημονικές του μελέτες για τα ελληνικά γράμματα για την συμβολή των Κυπρίων στον αγώνα του 1821, για την παρουσία της εκκλησίας αποτελούν μια σπουδαία πηγή γνώσης για όσους ενδιαφέρονται για τα ιστορικά γεγονότα του νησιού μας. Ο Φιλίππου όσο κι αν έζησε σε μια πολύ δύσκολη εποχή, κυρίως στερήσεων ,διέθετε πάθος, ηρωισμό, και δύναμη. Φοιτητής ακόμη εντάσσεται στο κίνημα των φοιτητών υποβοηθώντας το έργο του Ελευθέριου Βενιζέλου. Συμμετείχε στην Παγκύπρια Εθνοσυνέλευση της Πάφου για τον αναλλοίωτο πόθο των Ελλήνων της Κύπρου για ένωση με την Ελλάδα, διανέμει προκηρύξεις
και εκφωνεί λόγους κατά τη διάρκεια της εξέγερσης των κυπρίων εναντίον της Βρετανικής αποικιοκρατίας. Ιδρύει το πολιτιστικό σωματείο ¨Κινύρας¨ με διαλέξεις και αθλητικά δρώμενα, συγγράφει μελέτες και άρθρα που δημοσιεύονται στην ¨Πάφο ¨του. Το 1936 αρχίζει τη λειτουργία του το Μουσείο της Πάφου του οποίου ο Φιλίππου διετέλεσε και πρώτος επίτιμος έφορος.

 

A.A.A

Αφήστε μια απάντηση